تبلیغات
جنگ نرم و دنیای مجازی - مد گرایی به جای تولید ملی در عرصه پوشاک

فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز

لطفا از تمام مطالب دیدن فرمایید.

امروز نفس‌های پوشاك تولید داخلی در سالی كه به نام تولید ملی و حمایت از كار و سرمایه ایرانی نامگذاری شده در سایه مدگرایی، برندبازی و تب‌مارك به شمارش افتاده است و این واقعیت تلخی است كه با رفتن به بازار لباس به آن پی خواهید برد. واقعیتی كه نشان می‌دهد دیگر تنها تهران‌نشینان پیشتاز عرضه مد و برندبازی نیستند و در دیگر شهرهای كشور نیز شاهد رواج مدگرایی در میان جوانان هستیم.متاسفانه امروز مارك بازی و مدگرایی به یك معضل بزرگ اجتماعی در میان نوجوانان و جوانان تبدیل شده و این تب فراگیر سبب گردیده آنها برای خرید لباسهایی با برند خارجی تا چندین برابر قیمت پول بپردازند اما چنانچه همین لباسها با مارك ایرانی عرضه شده باشد خواهانی ندارد. مردم می‌گویند وضعیت موجود به دلیل شتاب گرفتن استفاده از ماهواره و اینترنت در كشور و گرایش روزافزون به دنیای مد و لباس‌های غربی بوجود آمده و وضعیت پوشش و ظاهر افراد را دستخوش تغییر و دگرگونی كرده است بطوریكه كم كم و به مرور زمان مدهای جدید غربی جایگزین پوشش‌های متداول جامعه شده و می‌شود. 

شلوارهای جین تنگ و تی‌شرتهای مدل‌دار كم كم جای شلوارهای پارچه‌ای و پیراهن‌های معمولی را می‌گیرند عده‌ای سودجو هم كه بازار پوشاك كشوررا برای ورود اینگونه لباسها مستعد دیده‌اند به ورود لباسهای مدل‌دار با طرح‌های سخیف اقدام نموده بطوریكه تی‌شرت‌هایی با مدل‌های شیطان‌پرستی، آستین‌های سه ربع و یقه‌باز بصورت قاچاق وارد كشور می‌شود. 
سودجویان هم اقدام به كپی‌برداری كرده و طرح‌هایی همچون عكس خوانندگان غربی و كلماتی به زبان لاتین را روی تی‌شرت‌ها حك و روانه بازار می‌نمایند. 

سودجویان دیگری نیز هستند كه از طریق قاچاق، بسیاری از لباسهای خارجی را به شكل عمده و با قیمت اندك وارد كرده و پس از چسباندن ماركهای خارجی آن را به عنوان جنس مارك‌دار واورجینال به فروش رسانده و سود هنگفتی به دست بیاورند، مارك‌هایی مانند دیزل، شانل و گوچی كه هر كدام هزار تومان خرید و فروش می‌شود با چسباندن به شلوارهای ترك 15 هزار تومانی، این شلوارها را در بازار 100 تا300 هزار تومان به فروش می‌رسانند، و این طبیعی است. زمانیكه یك نوع پوشش خاص در تركیه كه جریان مد در ایران را هدایت می‌كند رواج می‌یابد، فروشنده و تولید كننده داخلی نیز در گسترش آن نقش مهمی ایفا می‌كند فروشنده‌ایرانی با یك سفربه تركیه و آوردن پوشاك قاچاق به داخل كشور به راحتی آنرا در اختیار بوتیك‌های بالای شهر قرار داده و این نوع پوشاك در آن جا بفروش می‌رسد و بعد هم تولید كننده داخلی وارد گود شده با الهام گرفتن از مدل‌های تركیه‌ای شروع به تولید و یا به عبارتی كپی‌برداری می‌كند و اینجاست كه مسئله مارك و مارك چسباندن اهمیت خود را پیدا نموده و یك لباس تنها با چسباندن یك مارك به یك پوشاك تولید تركیه‌ای تبدیل می‌شود. 
متاسفانه در این آشفته ‌بازار هم بسیاری از اجناس چینی به صورت قاچاق وارد كشور شده و با چسباندن یك مارك، برنددار شده و به مشتری قالب می‌شود این كار تا جایی پیش می‌رود كه دیگر نمی‌توان مطمئن شد لباسی كه تحت عنوان یك برند معروف‌به مشتری عرضه می‌‌شود اصل است یا تقلبی! قطعاً برخی از ما با موضوع برند و مارك آشنا نیستیم ولی مطمئناً اكثر جوانان امروزی به ویژه در كلان‌شهرها از جمله تهران با این موضوع آشنایی كامل دارند. 
این گروه می‌گویند برند، تضمینی به مشتری می‌دهد كه این لباس از مرغوب‌ترین جنس تهیه شده است. اما در كشور ما برندهای اسم و رسم‌دار كم بوده و تعدادشان حتی به تعداد انگشتان یك دست هم نمی‌رسند و این موضوع است كه جوانان را به سمت برندهای خارجی سوق داده است. تب مد در میان دختران و پسران تفاوتی ندارد در هر بوتیك و پاساژی می‌توان تعدادی از جوانان كه تنها به دنبال لباس‌های مارك‌دار هستند را مشاهده كرد. 
یك جوان24 ساله كه برای خرید لباس به بازار مراجعه كرده می‌گوید: از پوشیدن لباس‌های مد روز بدم نمی‌آید اما لباس‌های برند‌دار را كمتر می‌توانم بخرم. 
وی علت آنرا گرانی لباس برنددار ذكر كرده درعین حال می‌گوید: لباسهای مارك‌دار در بازار با قیمت پائین‌تر هم یافت می‌شود كه بسیار ارزان‌تر از لباسهای مارك‌داری است كه در بعضی از بوتیك‌های بالای شهر عرضه می‌شود. 

جوان دیگری كه خریدار شلوار و تی‌شرت‌های مد روز از بالای شهر است می‌گوید: مارك‌دار بودن برایم بیشتر اهمیت دارد، ممكن است لباسی 10 هزار تومان هم ارزش نداشته باشد ولی به خاطر ماركش حاضرم 150 هزار تومان بابت آن پول پرداخت كنم. 
یك فروشنده لباس‌های مد روز هم مشتریان خود را به دو دسته تقسیم می‌كند. وی می‌گوید: یك دسته جوانان پولدار هستند كه پول خرج كردن برای آنها یك نوع تفریح به حساب می‌آید، آنها دارای خانواده‌های ثروتمندی هستند كه اغلب به اتفاق دوستانشان برای خرید می‌آیند و تنها مارك‌ لباسها برایشان مهم است - به گفته این فروشنده این جوانان پولدار حاضرند حتی تا چندین میلیون تومان هم برای خرید لباس هزینه كنند. 
به گفته این فروشنده دسته دوم جوانانی هستند كه با حقوق و پس‌اندازشان خرید می‌كنند. آنها هم حاضرند برای خرید یك شلوار و لباس حداقل 400 هزار تومان پول بدهند. 
اما فردی كه نمایندگی یكی از مارك‌های لباس را دارد می‌گوید: در بازار ایران جنس‌های مشابه‌ای با مارك داخلی عرضه می‌شود ولی در بین جوانان طرفدار آنچنانی ندارد. 
وی می‌گوید: بوتیك‌‌ها و پاساژ‌های بالای شهر پیشتر پاتوق مارك‌بازهاست، آنها بابت خرید یك كیف 300 هزار تومان و یك شلوار 400 هزار تومان پول پرداخت می‌كنند و تنها مارك برایشان مهم است و كیفیت پارچه اصلاً مهم نیست. 

فروشنده دیگری كه در بوتیك بالای شهر اقدام به فروش لباسهای مارك‌دار خارجی می‌كند می‌گوید در تعدادی از بوتیك‌ها و پاساژ‌هائی لباسها با قیمت‌های بالا عرضه می‌شود و به همین دلیل مشتریان مخصوص خودشان را دارند. 

وی می‌افزاید: قدم گذاشتن به داخل اینگونه بوتیك‌ها كه به قول خودشان لباسهایی با برندهای اصلی را عرضه می‌كنند كار هر شهروندی نیست و هزینه‌ آن بسیار سنگین است. 
این فروشند درعین حال می‌گوید: لباسهایی تحت عنوان برند معروف اما باقیمت ارزان‌تر نسبت به بوتیك‌های بالای شهر هم عرضه می‌شود كه جنس آنها جنسی است كه تنها نام یك برند معروف روی آنها نصب شده است. 

باورش واقعا سخت است در تهران افرادی را می‌توان یافت كه برای خرید یك جفت كفش حتی 3 میلیون تومان و حتی بیشتر هم پرداخت كنند. یكی از فروشندگان مغازه كیف و كفش می‌گوید: اگر چنین افرادی نبودند كه بابت كیف و كفش این همه پول پرداخت كنند دلیلی نداشت كه ما برای آنها جنس سفارشی از كشورهای اروپایی وارد كنیم. 
این فروشنده می‌افزاید: اكثر مشتریان ما از ثروتمندان هستند، گاهی فرزندان سفرا و دیپلماتها هم هستند، در بین مشتریان جوانانی هم دیده می‌شوند كه به دلیل مارك بازی برای خرید تی‌شرت، كیف و یا كفش مراجعه می‌كنند. 

اكثر فروشندگان امروز معتقدند كه بسیاری از پوشاك، كیف و كفش‌های موجود در بازار از كشور چین وارد می‌شود. اما به این دلیل كه مارك و برند و مدگرایی جوانان و نوجوانان ما را اسیر خود كرده آنها بدور از هرگونه آگاهی حاضرند تن به پرداخت هر هزینه‌ای بابت حتی اجناس دست چندم چینی با توهم خوش پوشی بدهند. و متاسفانه به دلیل همین رواج لباسهای خارجی در میان قشر جوان و خرید اینگونه لباسها آنهم از نوع ترك، بازار لباسهای تولید داخلی دچار ركود شده كه در این میان تولید كنندگان داخلی با توسل به ترفند‌هایی از جمله خرید برند‌های معروف جهانی از بازار و چسباندن آنها به لباسهای داخلی، پوشاك خود را به فروش می‌رسانند. 
در این میان هستند كسانی كه پوشاك درجه چندم چینی را با چسباندن مارك خارجی به عنوان جنس ترك به جوانان پیرو مد و جنس‌های خارجی می‌فروشند و از این راه پولهای كلانی به جیب می‌زنند. 
یك تولیدكننده پوشاك داخلی كه خود بر روی مانتوهای تولیدیش این ترفند را بكار بسته می‌گوید: متاسفانه امروز به دلیل اینكه جوانان ما به دنبال مد هستند و پوشاك ترك را پسند می‌كنند مجبوریم بر روز مانتوهای داخلی یك مارك ترك بچسبانیم. وی در مورد علت این كار می‌گوید: مشتری با دیدن مارك تركیه بر مانتوی داخلی آن را بهتر می‌خرند. 
یك تولیدكننده تی‌شرت كه وی هم به دلیل ترس از عدم فروش تولیدات خود مبادرت به چسباندن مارك‌ خارجی می‌كند با اشاره به اینكه بسیاری از تولید كنندگان داخلی اقدام به كپی زدن از طرحهای خارجی می‌كنند و این به دلیل ترس از فروش نرفتن تولیداتشان است می‌گوید: تعداد زیادی تی‌شرت تولید داخلی با الیاف درجه یك به علت ایرانی بودن روی دستم مانده و فروش نمی‌رود. 

به گفته این تولیدكننده داخلی، قیمت تولید داخلی از لباسهای خارجی ارزان‌تر و كیفیت كار نیز بسیار بالا است اما متاسفانه امسال كه سال تولید ملی و حمایت از كسب و كار ایرانی است از تولید داخلی حمایت نمی‌شود درد دل‌های یك كارخانه‌دار كه مبادرت به تولید پوشاك می‌نموده و مدتی است به دلیل مشكلات اقتصادی و ركود بازار داخلی، كارخانه‌اش دچار تعطیلی شده شنیدنی است كه در مورد این آشفته بازار پوشاك در كشور می‌گوید: با كمال تاسف باید اذعان داشت كه چینی‌‌ها مدتهاست نسخه پوشاك كشور را پیچیده‌اند، وقتی از او می‌پرسم چگونه، می‌گوید: به گونه‌ای كه تولیدات خودشان را با عنوان برندهای مطرح دنیا و تركیه عرضه كرده و به كشورهایی چون ایران صادر می‌كنند و این اجناس كه در مقایسه با پوشاك داخلی از كیفیت پائین‌تری برخوردار است با استقبال جوانان مواجه شده و در نتیجه صنعت پوشاك داخلی و كارخانجات نساجی را به نابودی می‌كشاند. 

به گفته این كارخانه‌دار اگر مشتری بخواهد لباس را از برندهای معروف جهان تهیه كند باید هزینه‌ بسیارز را متحمل شود اما چین اجناس خود را تحت عنوان این برندهای معروف تولید كرده و به ایران صادر می‌كند كه مشتری برای خرید آن هزینه بسیار كمتری را در مقایسه با برند اصلی می‌پردازد. 

وی می‌افزاید: جوان ایرانی باز هم ترجیح می‌دهد تا جنس چینی را كه فقط برند معروف بر آن نصب شده ولی كیفیت چندانی ندارد خریده و به این ترتیب در میان دوستان و آشنایان سری بالا كند و با افتخار بگویند كه من لباس مارك‌دار می‌پوشم!. 
یك طراح لباس هم با اشاره به تبلیغ برندهای خارجی می‌گوید كه تولیدكننده داخلی برای فروش اجناس چینی به استفاده از مارك‌های معروفی كه به قیمت ارزان از بازار می‌خرد متوسل شده و می‌شود. 

این طراح لباس هم چنین با اشاره به اینكه برخی از تولید كنندگان داخلی، مارك برندهای معروف یا ترك را به صورت دانه‌ای 500 تا 1000 تومان از بازار خریداری و بر روز البسه تولید داخلی می‌چسبانند و به مشتری ارائه می‌دهند می‌گوید: 

در چنین وضعیتی كه كالای قاچاق در حال نابود كردن صنعت پوشاك كشور است باید برای حمایت از تولیدات ایرانی و جذب جوانان به سمت استفاده از مدل‌های بومی راهكاری را اتخاذ كرد، جوانان ایرانی در حالی به مدل‌های خارجی روی می‌آورند كه كشورهایی همچون تركیه برای در دست گرفتن بازار پوشاك ایران برنامه‌ریزی كرده است. 
در مورد تب مدگرایی در بین نوجوانان و جوانان روانشناسان چنین می‌گویند كه مد، امروز به یك معضل اجتماعی در بین جوانان ما تبدیل شده است. این افراد برای اینكه از دیگر همسالان خود عقب نمانند حتی در برخی از موارد تمام پس‌انداز یا حقوق یك ماهه خود را برای خرید لباس به صرف داشتن مارك خارجی هزینه می‌كنند، البته این افراد هیچگاه توجهی به نوشته‌ها و یا زیبایی لباس ندارند و هر چه مد شود را می‌پوشند. این روانشناسان معتقدند كه بین لباس خارجی با كیفیت مارك‌دار و لباس‌هایی كه تنها مارك دارند تفاوت زیادی است، متاسفانه جوانان ما نیز بیشتر مارك‌دار بودن توجه دارند كه این مسئله ناشی از كمبود توجه است، فرد با خرید اینگونه لباس می‌خواهد كه بیشتر جلب توجه كند. 

و اما گفته می‌شود وزارت ارشاد و وزیر مربوطه آن گفته‌اند كه در حوزه مدهای بومی باید لباسهایی را طراحی و ارائه كنیم كه علاوه بر بهبود وضعیت پوشش در جامعه، كشور را از مدل‌های خارجی بی‌نیاز كند چرا كه غربی‌ها در تلاش هستند تا فرهنگ بدحجابی را به جوانان ایرانی القا كنند. 
به هر حال در شرایطی كه صنعت پوشاك كشور از مشكلات متعددی رنج می‌برد و ورود كالای قاچاق و نبود برند سازی در داخل كشور مهم‌ترین تهدیدات پیش روی پوشاك ایرانی است و تب مد و برند بازی به میان كودكان و نوجوانان و جوانان سرایت كرده و به یك اپیدمی در میان دختران و پسران تبدیل شده شاید بتوان به جرات اعلام نمود در صورت حمایت از تولیدات داخلی و ارتقای كیفیت و توجه به تنوع پوشاك داخلی، تب خرید لباسهای به اصطلاح مارك‌دار و اورجینال خارجی فروكش كند و این شدنی نیست مگر اینكه با تشدید نظارت بر واردات البسه و حمایت از تولیدكننده داخلی به رونق بازار داخل و در عین حال فراگیر شدن پوشش‌های متناسب با فرهنگ ایرانی اسلامی كمك نمود. 

* برای برخی افراد، مارك‌دار بودن لباس حرف نخست را می‌زند 

* این روزها تب مدگرایی به قدری در میان برخی از جوانان اوج گرفته كه دیگر تنها تهران‌نشینان پیشتاز عرصه مد نیستند و حتی در دیگر شهرهای كشور نیز شاهد رواج مدگرایی در میان جوانان هستیم. 

* تنها با چسباندن یك مارك، لباس ایرانی تبدیل به تُرك می‌شود 

* نسخه پوشاك ایرانی توسط چینی‌ها پیچیده می‌شود 

* در حال حاضر گرایش به پوشاك خارجی در میان جوانان ایرانی به حدی اوج گرفته است كه

تولیدكنندگان داخلی برای فروش اجناس خود به ترفندهای مختلفی متوسل می‌شوند 
*
امروز كالای قاچاق در حال نابود كردن صنعت پوشاك كشور است 

* باید برای حمایت از تولیدات ایرانی و جذب جوانان به سمت استفاده از مدل‌های بومی راهكاری را اتخاذ كرد 

* امروز با چسباندن مارك‌های مطرح دنیا كه هر كدام هزار تومان خرید و فروش می‌شود به

شلوارهای تٍُرك 15 هزار تومانی، این شلوارها را در بازار 100 تا 300 هزار تومان به فروش می‌رسانند 
*
بوتیك‌ها و پاساژهای بالای شهر بیشتر پاتوق مارك‌بازهاست و آنها بابت خرید یك كیف 300 هزار تومان و شلوار 400 هزار تومان پول پرداخت می‌كنند 

* ورود كالای قاچاق و نبود برندسازی در داخل كشور مهم‌ترین تهدیدات پیش روی پوشاك ایرانی است

این گروه می‌گویند برند، تضمینی به مشتری می‌دهد كه این لباس از مرغوب‌ترین جنس تهیه شده است. اما در كشور ما برندهای اسم و رسم‌دار كم بوده و تعدادشان حتی به تعداد انگشتان یك دست هم نمی‌رسند و این موضوع است كه جوانان را به سمت برندهای خارجی سوق داده است. تب مد در میان دختران و پسران تفاوتی ندارد در هر بوتیك و پاساژی می‌توان تعدادی از جوانان كه تنها به دنبال لباس‌های مارك‌دار هستند را مشاهده كرد. 
یك جوان24 ساله كه برای خرید لباس به بازار مراجعه كرده می‌گوید: از پوشیدن لباس‌های مد روز بدم نمی‌آید اما لباس‌های برند‌دار را كمتر می‌توانم بخرم. 
وی علت آنرا گرانی لباس برنددار ذكر كرده درعین حال می‌گوید: لباسهای مارك‌دار در بازار با قیمت پائین‌تر هم یافت می‌شود كه بسیار ارزان‌تر از لباسهای مارك‌داری است كه در بعضی از بوتیك‌های بالای شهر عرضه می‌شود. 

جوان دیگری كه خریدار شلوار و تی‌شرت‌های مد روز از بالای شهر است می‌گوید: مارك‌دار بودن برایم بیشتر اهمیت دارد، ممكن است لباسی 10 هزار تومان هم ارزش نداشته باشد ولی به خاطر ماركش حاضرم 150 هزار تومان بابت آن پول پرداخت كنم. 
یك فروشنده لباس‌های مد روز هم مشتریان خود را به دو دسته تقسیم می‌كند. وی می‌گوید: یك دسته جوانان پولدار هستند كه پول خرج كردن برای آنها یك نوع تفریح به حساب می‌آید، آنها دارای خانواده‌های ثروتمندی هستند كه اغلب به اتفاق دوستانشان برای خرید می‌آیند و تنها مارك‌ لباسها برایشان مهم است - به گفته این فروشنده این جوانان پولدار حاضرند حتی تا چندین میلیون تومان هم برای خرید لباس هزینه كنند. 
به گفته این فروشنده دسته دوم جوانانی هستند كه با حقوق و پس‌اندازشان خرید می‌كنند. آنها هم حاضرند برای خرید یك شلوار و لباس حداقل 400 هزار تومان پول بدهند. 
اما فردی كه نمایندگی یكی از مارك‌های لباس را دارد می‌گوید: در بازار ایران جنس‌های مشابه‌ای با مارك داخلی عرضه می‌شود ولی در بین جوانان طرفدار آنچنانی ندارد. 
وی می‌گوید: بوتیك‌‌ها و پاساژ‌های بالای شهر پیشتر پاتوق مارك‌بازهاست، آنها بابت خرید یك كیف 300 هزار تومان و یك شلوار 400 هزار تومان پول پرداخت می‌كنند و تنها مارك برایشان مهم است و كیفیت پارچه اصلاً مهم نیست. 

فروشنده دیگری كه در بوتیك بالای شهر اقدام به فروش لباسهای مارك‌دار خارجی می‌كند می‌گوید در تعدادی از بوتیك‌ها و پاساژ‌هائی لباسها با قیمت‌های بالا عرضه می‌شود و به همین دلیل مشتریان مخصوص خودشان را دارند. 

وی می‌افزاید: قدم گذاشتن به داخل اینگونه بوتیك‌ها كه به قول خودشان لباسهایی با برندهای اصلی را عرضه می‌كنند كار هر شهروندی نیست و هزینه‌ آن بسیار سنگین است. 
این فروشند درعین حال می‌گوید: لباسهایی تحت عنوان برند معروف اما باقیمت ارزان‌تر نسبت به بوتیك‌های بالای شهر هم عرضه می‌شود كه جنس آنها جنسی است كه تنها نام یك برند معروف روی آنها نصب شده است. 

باورش واقعا سخت است در تهران افرادی را می‌توان یافت كه برای خرید یك جفت كفش حتی 3 میلیون تومان و حتی بیشتر هم پرداخت كنند. یكی از فروشندگان مغازه كیف و كفش می‌گوید: اگر چنین افرادی نبودند كه بابت كیف و كفش این همه پول پرداخت كنند دلیلی نداشت كه ما برای آنها جنس سفارشی از كشورهای اروپایی وارد كنیم. 
این فروشنده می‌افزاید: اكثر مشتریان ما از ثروتمندان هستند، گاهی فرزندان سفرا و دیپلماتها هم هستند، در بین مشتریان جوانانی هم دیده می‌شوند كه به دلیل مارك بازی برای خرید تی‌شرت، كیف و یا كفش مراجعه می‌كنند. 

اكثر فروشندگان امروز معتقدند كه بسیاری از پوشاك، كیف و كفش‌های موجود در بازار از كشور چین وارد می‌شود. اما به این دلیل كه مارك و برند و مدگرایی جوانان و نوجوانان ما را اسیر خود كرده آنها بدور از هرگونه آگاهی حاضرند تن به پرداخت هر هزینه‌ای بابت حتی اجناس دست چندم چینی با توهم خوش پوشی بدهند. و متاسفانه به دلیل همین رواج لباسهای خارجی در میان قشر جوان و خرید اینگونه لباسها آنهم از نوع ترك، بازار لباسهای تولید داخلی دچار ركود شده كه در این میان تولید كنندگان داخلی با توسل به ترفند‌هایی از جمله خرید برند‌های معروف جهانی از بازار و چسباندن آنها به لباسهای داخلی، پوشاك خود را به فروش می‌رسانند. 
در این میان هستند كسانی كه پوشاك درجه چندم چینی را با چسباندن مارك خارجی به عنوان جنس ترك به جوانان پیرو مد و جنس‌های خارجی می‌فروشند و از این راه پولهای كلانی به جیب می‌زنند. 
یك تولیدكننده پوشاك داخلی كه خود بر روی مانتوهای تولیدیش این ترفند را بكار بسته می‌گوید: متاسفانه امروز به دلیل اینكه جوانان ما به دنبال مد هستند و پوشاك ترك را پسند می‌كنند مجبوریم بر روز مانتوهای داخلی یك مارك ترك بچسبانیم. وی در مورد علت این كار می‌گوید: مشتری با دیدن مارك تركیه بر مانتوی داخلی آن را بهتر می‌خرند. 
یك تولیدكننده تی‌شرت كه وی هم به دلیل ترس از عدم فروش تولیدات خود مبادرت به چسباندن مارك‌ خارجی می‌كند با اشاره به اینكه بسیاری از تولید كنندگان داخلی اقدام به كپی زدن از طرحهای خارجی می‌كنند و این به دلیل ترس از فروش نرفتن تولیداتشان است می‌گوید: تعداد زیادی تی‌شرت تولید داخلی با الیاف درجه یك به علت ایرانی بودن روی دستم مانده و فروش نمی‌رود. 

به گفته این تولیدكننده داخلی، قیمت تولید داخلی از لباسهای خارجی ارزان‌تر و كیفیت كار نیز بسیار بالا است اما متاسفانه امسال كه سال تولید ملی و حمایت از كسب و كار ایرانی است از تولید داخلی حمایت نمی‌شود درد دل‌های یك كارخانه‌دار كه مبادرت به تولید پوشاك می‌نموده و مدتی است به دلیل مشكلات اقتصادی و ركود بازار داخلی، كارخانه‌اش دچار تعطیلی شده شنیدنی است كه در مورد این آشفته بازار پوشاك در كشور می‌گوید: با كمال تاسف باید اذعان داشت كه چینی‌‌ها مدتهاست نسخه پوشاك كشور را پیچیده‌اند، وقتی از او می‌پرسم چگونه، می‌گوید: به گونه‌ای كه تولیدات خودشان را با عنوان برندهای مطرح دنیا و تركیه عرضه كرده و به كشورهایی چون ایران صادر می‌كنند و این اجناس كه در مقایسه با پوشاك داخلی از كیفیت پائین‌تری برخوردار است با استقبال جوانان مواجه شده و در نتیجه صنعت پوشاك داخلی و كارخانجات نساجی را به نابودی می‌كشاند. 

به گفته این كارخانه‌دار اگر مشتری بخواهد لباس را از برندهای معروف جهان تهیه كند باید هزینه‌ بسیارز را متحمل شود اما چین اجناس خود را تحت عنوان این برندهای معروف تولید كرده و به ایران صادر می‌كند كه مشتری برای خرید آن هزینه بسیار كمتری را در مقایسه با برند اصلی می‌پردازد. 

وی می‌افزاید: جوان ایرانی باز هم ترجیح می‌دهد تا جنس چینی را كه فقط برند معروف بر آن نصب شده ولی كیفیت چندانی ندارد خریده و به این ترتیب در میان دوستان و آشنایان سری بالا كند و با افتخار بگویند كه من لباس مارك‌دار می‌پوشم!. 
یك طراح لباس هم با اشاره به تبلیغ برندهای خارجی می‌گوید كه تولیدكننده داخلی برای فروش اجناس چینی به استفاده از مارك‌های معروفی كه به قیمت ارزان از بازار می‌خرد متوسل شده و می‌شود. 

این طراح لباس هم چنین با اشاره به اینكه برخی از تولید كنندگان داخلی، مارك برندهای معروف یا ترك را به صورت دانه‌ای 500 تا 1000 تومان از بازار خریداری و بر روز البسه تولید داخلی می‌چسبانند و به مشتری ارائه می‌دهند می‌گوید: 

در چنین وضعیتی كه كالای قاچاق در حال نابود كردن صنعت پوشاك كشور است باید برای حمایت از تولیدات ایرانی و جذب جوانان به سمت استفاده از مدل‌های بومی راهكاری را اتخاذ كرد، جوانان ایرانی در حالی به مدل‌های خارجی روی می‌آورند كه كشورهایی همچون تركیه برای در دست گرفتن بازار پوشاك ایران برنامه‌ریزی كرده است. 
در مورد تب مدگرایی در بین نوجوانان و جوانان روانشناسان چنین می‌گویند كه مد، امروز به یك معضل اجتماعی در بین جوانان ما تبدیل شده است. این افراد برای اینكه از دیگر همسالان خود عقب نمانند حتی در برخی از موارد تمام پس‌انداز یا حقوق یك ماهه خود را برای خرید لباس به صرف داشتن مارك خارجی هزینه می‌كنند، البته این افراد هیچگاه توجهی به نوشته‌ها و یا زیبایی لباس ندارند و هر چه مد شود را می‌پوشند. این روانشناسان معتقدند كه بین لباس خارجی با كیفیت مارك‌دار و لباس‌هایی كه تنها مارك دارند تفاوت زیادی است، متاسفانه جوانان ما نیز بیشتر مارك‌دار بودن توجه دارند كه این مسئله ناشی از كمبود توجه است، فرد با خرید اینگونه لباس می‌خواهد كه بیشتر جلب توجه كند. 

و اما گفته می‌شود وزارت ارشاد و وزیر مربوطه آن گفته‌اند كه در حوزه مدهای بومی باید لباسهایی را طراحی و ارائه كنیم كه علاوه بر بهبود وضعیت پوشش در جامعه، كشور را از مدل‌های خارجی بی‌نیاز كند چرا كه غربی‌ها در تلاش هستند تا فرهنگ بدحجابی را به جوانان ایرانی القا كنند. 
به هر حال در شرایطی كه صنعت پوشاك كشور از مشكلات متعددی رنج می‌برد و ورود كالای قاچاق و نبود برند سازی در داخل كشور مهم‌ترین تهدیدات پیش روی پوشاك ایرانی است و تب مد و برند بازی به میان كودكان و نوجوانان و جوانان سرایت كرده و به یك اپیدمی در میان دختران و پسران تبدیل شده شاید بتوان به جرات اعلام نمود در صورت حمایت از تولیدات داخلی و ارتقای كیفیت و توجه به تنوع پوشاك داخلی، تب خرید لباسهای به اصطلاح مارك‌دار و اورجینال خارجی فروكش كند و این شدنی نیست مگر اینكه با تشدید نظارت بر واردات البسه و حمایت از تولیدكننده داخلی به رونق بازار داخل و در عین حال فراگیر شدن پوشش‌های متناسب با فرهنگ ایرانی اسلامی كمك نمود. 

برای برخی افراد، مارك‌دار بودن لباس حرف نخست را می‌زند 

این روزها تب مدگرایی به قدری در میان برخی از جوانان اوج گرفته كه دیگر تنها تهران‌نشینان پیشتاز عرصه مد نیستند و حتی در دیگر شهرهای كشور نیز شاهد رواج مدگرایی در میان جوانان هستیم. 

تنها با چسباندن یك مارك، لباس ایرانی تبدیل به تُرك می‌شود 

نسخه پوشاك ایرانی توسط چینی‌ها پیچیده می‌شود 

در حال حاضر گرایش به پوشاك خارجی در میان جوانان ایرانی به حدی اوج گرفته است كه

تولیدكنندگان داخلی برای فروش اجناس خود به ترفندهای مختلفی متوسل می‌شوند 
امروز كالای قاچاق در حال نابود كردن صنعت پوشاك كشور است 

باید برای حمایت از تولیدات ایرانی و جذب جوانان به سمت استفاده از مدل‌های بومی راهكاری را اتخاذ كرد 

امروز با چسباندن مارك‌های مطرح دنیا كه هر كدام هزار تومان خرید و فروش می‌شود به

شلوارهای تٍُرك 15 هزار تومانی، این شلوارها را در بازار 100 تا 300 هزار تومان به فروش می‌رسانند 
بوتیك‌ها و پاساژهای بالای شهر بیشتر پاتوق مارك‌بازهاست و آنها بابت خرید یك كیف 300 هزار تومان و شلوار 400 هزار تومان پول پرداخت می‌كنند 

ورود كالای قاچاق و نبود برندسازی در داخل كشور مهم‌ترین تهدیدات پیش روی پوشاك ایرانی است




طبقه بندی: حجاب و عفاف،  سال تولید ملی ، حمایت از کار و سرمایه ایرانی، 
برچسب ها: مدگرایی، مدهای غربی، بدحجابی، تولید ملی، مد،  
دنبالک ها: مد، تولید ملی، بدحجابی، مدهای غربی، مدگرایی،  

تاریخ : چهارشنبه 18 اردیبهشت 1392 | 02:35 بعد از ظهر | نویسنده : امید نامداری | نظرات
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • هم نفس